,

Kırıkkale’nin Keskin ilçesine bağlı Armutlu köyünde yaşandığı anlatılan ve yıllardır dilden dile aktarılan “Ağ Gelin” hikâyesi, bölgenin en bilinen ağıt ve türkülerinden biri olarak kültürel hafızadaki yerini koruyor. Türkmenler arasında söylenen ağıdın, Antakya’dan Keskin’e kadar uzanan geniş bir coğrafyada bilindiği ifade ediliyor.

Anlatılanlara göre, Armutlu köyüne Amik Ovası’ndan gelin gelen genç bir kadının güzelliği köy halkı tarafından hayranlıkla karşılandı. Kayınvalidesiyle birlikte Keskin’in Konur beldesinde düzenlenen bir düğüne katılan genç gelin, burada nazar değdiğine inanılan bir rahatsızlık geçirdi. Ertesi gün köyüne dönmek üzere yola çıkan gelinin, hastalığının ağırlaşması üzerine doktora götürülmek istendiği ancak yolda hayatını kaybettiği rivayet ediliyor.

Genç yaşta hayatını kaybeden gelin için yakılan ağıtların zamanla türküye dönüştüğü, özellikle Toroslar ve çevresinde yaşayan Türkmenler arasında yaygın şekilde söylendiği belirtiliyor. “Ağ Gelin” adıyla bilinen bu ağıdın, bölge halkının sözlü kültüründe önemli bir yer tuttuğu ifade ediliyor.

Araştırmalara göre hikâye, Armutlu köyü ve çevresinde yaşayan kişilerden derlenerek kayıt altına alındı. Halk arasında kuşaktan kuşağa aktarılan ağıdın, Keskin ve çevresinin kültürel mirası açısından önemli bir değer olduğu vurgulanıyor.

Yetkililer ve araştırmacılar, bu tür halk hikâyeleri ve türkülerinin gelecek nesillere aktarılmasının kültürel hafızanın korunması açısından büyük önem taşıdığına dikkat çekiyor.

AĞ GELİN
Ağ gelin de idi m’ola yayladan
Kaşın değil gözün beni ağlatan
Bu güzellik sana Kadir Mevla’dan
Güzelliğin dile destan Ağ Gelin

Ağ gelin de oturmuş taşın üstüne
Taramış zülfünü kaşın üstüne,
Bir selâmı geldi başım üstüne
Bir arzun varsa de gelin

Bir taş attım Barek dağın ardına
Vardı düştü Ağ gelinin yurduna
Giriftar eyledi kendi derdine
Alırım ahımı komam Ağ gelin

Yüce dağ başında yayılır yılan
Yıkılmış binası hanesi viran
Din iman bulmasın bizi ayıran
Gel otur yanıma Ağ gelin

Yolda buldum şu gelinin izini
Aldım yaşmağını öptüm yüzünü
Duman sandım entariyin tozunu
Yağmur olup odamıza yağ gelin

Can alıcısı da yanına gelsin
Bütün kazancımı elinden alsın
Sen geber de yavruların sağ kalsın
İntizar bilmem ki diyen Ağ gelin

Beyaz çar örtünmüş hâli başında
Çifte ben türemiş beyaz döşünde
Altın küpe ışıltıyor peşinde
Koynunda mücevheri dolu güzelin.

Niye saldın Ağ gelini Konur’a
Gelirken de duman durmuş yoluna
Atıvermiş ağ kolların boynuna
Kendi gelin salınışı kız gibi

, www.kalehaber.net, https://www.kalehaber.net/ag-gelin-turkusu-yillardir-soyleniyor,